Πριν από είκοσι πέντε χρόνια στη Σύρο, ψαρεύαμε με τους γιους μου στο λιμάνι γόπες και κάναν σαργό. Όταν όμως επισκεφθήκαμε για πρώτη φορά το Οίτυλο και το Νέο Οίτυλο και είδαμε εκείνες τις πέντε ψαροταβέρνες και το ψητοπωλείο να σφύζουν από ζωή, δεν ήθελε πολύ για να ξυπνήσει μέσα μου ο ψαράς! Άρχισα σιγά σιγά να ρωτάω και να εξοπλίζομαι. Έμαθα ότι στον παραλιακό δρόμο του Οιτύλου, εκεί που η άσφαλτος γλείφει τα βράχια και το κύμα σκάει στα πόδια σου, κρύβεται ένας ιδανικός ψαρότοπος. Τα νερά βαθαίνουν απότομα και προσφέρουν εκπλήξεις που σε άλλες περιοχές θα χρειαζόσουν σκάφος για να τις φτάσεις. Διάλεξα λοιπόν το Οίτυλο, γιατί το ψάρεμα με καλάμι από την ακτή σε αυτό το σημείο συνδυάζει την ηρεμία του τοπίου με την αδρεναλίνη του δυνατού τσιμπήματος.
Στα βαθιά και πεντακάθαρα νερά της περιοχής, οι σαργοί είναι οι μόνιμοι κάτοικοι των βράχων. Τις ώρες που πέφτει ο ήλιος, τα μελανούρια κάνουν την εμφάνισή τους, ενώ λίγο πιο έξω, εκεί που τελειώνει το σκληρό κομμάτι του βυθού, οι τσιπούρες και τα μουρμούρια αναζητούν την τροφή τους στην άμμο. Πλέον δεν ξαφνιάζομαι αν το καλάμι λυγίσει απότομα από κάποια στήρα ή μικρό ροφό, καθώς η μορφολογία του βυθού εδώ ευνοεί τα πετρόψαρα.
Λένε ότι το καλύτερο δόλωμα είναι το φαραώ, γιατί είναι σκληρό, αντέχει στα τσιμπήματα από τα μικρόψαρα και φωσφορίζει στο σκοτάδι. Επειδή όμως είναι ακριβό, εγώ χρησιμοποιώ φρέσκια γαρίδα όποτε τη βρω ή σαρδέλες. Είναι κλασικές επιλογές που σπάνια απογοητεύουν, ειδικά στο βραδινό ψάρεμα.
Το μυστικό για να μην σκαλώνω συνέχεια στα βράχια είναι τα ελαφριά βαρίδια και το γρήγορο μάζεμα της αρματωσιάς μόλις νιώσω ότι πλησιάζει στην άκρη. Επειδή τα ψάρια εδώ είναι υποψιασμένα λόγω της διαύγειας του νερού, προτιμώ πάντα λεπτές και ποιοτικές πετονιές. Η Μάνη δεν θέλει φασαρία και περίπλοκα συστήματα· θέλει μόνο υπομονή, καλό δόλωμα και σεβασμό στη θάλασσα.
Όταν η ψαριά είναι καλή, η επιστροφή στο σπίτι έχει τη δική της ιεροτελεστία. Η Ελένη ετοιμάζει ήδη τα κάρβουνα για να ψήσει δύο λαχταριστά ψάρια για το δείπνο μας. Η γεύση τους απογειώνεται με τα καλούδια του κτήματός μας: μπόλικο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, ευωδιαστή ρίγανη και λίγο δενδρολίβανο που μοσχοβολάει Μάνη.
Αν μας επισκεφθείτε για να γνωρίσετε τους ελαιώνες μας, το πιθανότερο είναι να φάτε και φρέσκο ψάρι, αφού η γη και η θάλασσα της Μάνης ξέρουν πάντα πώς να φιλεύουν τον επισκέπτη.
