Σήμερα είναι μια ιδιαίτερη μέρα στον ελαιώνα μας, το «Πλάτωμα» στο Λουτράκι. Δεν ήταν απλώς μια μέρα εργασίας, αλλά μια στιγμή που ένιωσα να συνδέομαι βαθιά με το παρελθόν, αφού πριν από εξήντα ολόκληρα χρόνια, ο πατέρας μου έκανε ακριβώς το ίδιο πράγμα σε αυτό το ίδιο χώμα. Σήμερα, παίρνω τη σκυτάλη για να φροντίσω τις 210 ελιές μας, τις μπολιασμένες Κορωνέικες πάνω σε αγριελιά, αλλά και τις Καλαμών και τα Μανάκια μας, συνεχίζοντας μια παράδοση που κρατάει δεκαετίες. Όπως μπορείτε να δείτε και στις φωτογραφίες, ο ελαιώνας γέμισε με πλούσια οργανική ουσία, έτοιμη να δώσει νέα πνοή στα δέντρα μας.
Η φετινή μας παρέμβαση ξεκίνησε με τη μεταφορά 18 τόνων οργανικής, επεξεργασμένης κοπριάς από κότες, την οποία προμηθεύτηκα από ένα οργανωμένο ορνιθοτροφείο της Κορίνθου. Διάλεξα την κοπριά κότας γιατί είναι ένα από τα πιο δυνατά φυσικά λιπάσματα, πλούσιο σε άζωτο και ιχνοστοιχεία που δίνουν στα δέντρα την απαραίτητη ώθηση για να παραμείνουν υγιή και παραγωγικά. Δεν πρόκειται όμως απλώς για «λίπασμα». Η οργανική ουσία είναι η βάση της γονιμότητας. Η ελιά δεν χρειάζεται υπερβολές, χρειάζεται ισορροπία. Χρειάζεται έδαφος ζωντανό.
Η οργανική κοπριά βελτιώνει τη δομή του εδάφους, ενισχύει τη μικροβιακή ζωή και δημιουργεί ένα φυσικό απόθεμα θρεπτικών στοιχείων που αποδεσμεύονται σταδιακά. Έτσι, το δέντρο τρέφεται σταθερά, χωρίς απότομες εξάρσεις που οδηγούν σε υπερβολική βλάστηση εις βάρος της καρποφορίας. Μακροπρόθεσμα, η οργανική λίπανση χτίζει γονιμότητα και ανθεκτικότητα — δεν «κουράζει» την ελιά, τη δυναμώνει.
Η διαδικασία είχε τη δική της ιεροτελεστία και απαιτούσε αρκετό κόπο. Χρησιμοποίησα το Bobcat για να ρίξω την κοπριά στα σωστά σημεία μέσα στον ελαιώνα και στη συνέχεια πήρα την τσουγκράνα στα χέρια για να την απλώσω ομοιόμορφα ανάμεσα στα δέντρα. Είναι μια δουλειά που σε λερώνει αλλά σε γεμίζει ικανοποίηση, καθώς βλέπεις το χώμα να σκουραίνει και να προετοιμάζεται για τη νέα σοδειά.
Επειδή στο Λουτράκι το έδαφος είναι αμμώδες, το νερό φεύγει γρήγορα και τα δέντρα διψάνε. Σε τέτοια εδάφη, η προσθήκη οργανικής ουσίας είναι ακόμη πιο κρίσιμη, γιατί αυξάνει σημαντικά τη συγκράτηση της υγρασίας και περιορίζει την απώλεια θρεπτικών στοιχείων σε μεγαλύτερα βάθη. Για να ενισχύσω ακόμη περισσότερο αυτή τη λειτουργία, έριξα μαζί και αταπουλγίτη, ένα φυσικό ορυκτό που λειτουργεί σαν σφουγγάρι. Ο αταπουλγίτης κρατάει την υγρασία και τα θρεπτικά συστατικά της κοπριάς κοντά στις ρίζες, βοηθώντας τα δέντρα να αντέχουν στις ζέστες και να εκμεταλλεύονται κάθε σταγόνα νερού.
Η ελιά ζει δεκαετίες. Δεν καλλιεργείται για τη μία χρονιά αλλά για τις επόμενες γενιές. Γι’ αυτό η φροντίδα ξεκινά από το χώμα — από εκεί όπου χτίζεται η αντοχή, η ισορροπία και τελικά η ποιότητα του καρπού και του λαδιού μας. Βλέποντας τις ελιές μας να στέκονται τώρα περιποιημένες μέσα στο φρεσκοστρωμένο χώμα, νιώθω περήφανος που συνεχίζω τη φροντίδα της γης μας με τον ίδιο σεβασμό που μου έμαθε ο πατέρας μου.
