Δημήτρης Καλαποθαράκος

Γεννήθηκα στη Μάνη, αλλά από τεσσάρων ετών ζούσα με την οικογένειά μου στην Αθήνα. Τα παιδικά μου χρόνια δεν τα πέρασα μέσα στους ελαιώνες· περισσότερο άκουγα ιστορίες για κλαδέματα και για τον παππού που «ήξερε κάθε δέντρο με το όνομά του», παρά ζούσα ο ίδιος αυτή την εμπειρία. Κι όμως, αυτές οι ιστορίες έμειναν μέσα μου σαν κάτι που με περίμενε.

Ενήλικας πια, εργαζόμενος ως φυσικοθεραπευτής στην Αθήνα, άρχισα να νιώθω όλο και πιο έντονα ότι η σύνδεσή μου με τη γη δεν είχε κλείσει. Όταν έφυγαν οι γονείς μου, ένιωσα πως είχε έρθει η στιγμή να αναλάβω ό,τι μου άφησαν: έναν ελαιώνα που υπήρχε πριν από εμένα και θέλω να συνεχίσει και μετά από μένα.

Η αναγεννητική καλλιέργεια με βοήθησε να βρω τον δικό μου δρόμο. Μου ταίριαξε απόλυτα η ιδέα ότι δουλεύεις με το δέντρο και όχι πάνω του· ότι κοιτάς τον καιρό, το έδαφος, τα φυτά γύρω, και παρεμβαίνεις μόνο όσο χρειάζεται. Έτσι προσπαθώ να καλλιεργώ τους ελαιώνες μας: με αγριελιές μπολιασμένες, με έδαφος ζωντανό, με τη φυσική πάχνη της θάλασσας για ποτισμό, με τα βότανα της περιοχής να συνυπάρχουν μαζί μας.

Παρότι ζω και εργάζομαι στην Αθήνα, κατεβαίνω στη Μάνη όσο πιο συχνά μπορώ. Κάθε μήνα βρίσκομαι στον Κότραφο για μερικές ημέρες, για δουλειές, για φροντίδα, για να κρατάω επαφή με τον τόπο και τα δέντρα. Δεν είναι εύκολο να “ζεις σε δύο μέρη”, αλλά είναι ο μόνος τρόπος που ξέρω για να κάνω αυτό το κομμάτι της ζωής μου πραγματικότητα.

Το καλοκαίρι του 2024 ήρθε ο Γιάννης, φίλος και συνεργάτης από παλιά. Είδε τον ελαιώνα, κατάλαβε τι προσπαθώ να χτίσω, και θέλησε να γίνει μέρος της προσπάθειας. Από τότε δουλεύουμε μαζί — εκείνος καθημερινά στον Κότραφο, εγώ ανάμεσα στην Αθήνα και στη Μάνη — με κοινό στόχο να συνεχίσουμε κάτι που αξίζει.

Για μένα, αυτό που κρατάω είναι απλό: η γη έχει τον δικό της ρυθμό. Κι εγώ προσπαθώ να είμαι παρών κάθε φορά που με χρειάζεται.