Τον Μάρτιο ο χειμώνας αρχίζει να φεύγει, η άνοιξη έρχεται και τα δέντρα μας ξυπνούν. Αλλά πριν από αυτό, πρέπει να διαχειριστούμε τα ξύλα που αφήσαμε από το κλάδεμα και τον κλαδοτεμαχισμό των προηγούμενων μηνών.
Έχουμε έξι ελαιώνες. Έξι. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε έξι φορές περισσότερη δουλειά από ένα κοινό ελαιώνα. Και ο Μάρτιος είναι ο μήνας που αυτή η δουλειά γίνεται πραγματική.
Τα ξύλα που αφήσαμε από τον κλαδοτεμαχισμό είναι διαφόρων μεγεθών. Έχουμε λεπτά κλαδιά και χοντρά. Κάθε ένα από αυτά χρειάζεται διαφορετική διαχείριση.
Τα χοντρά κλαδιά δεν μπορεί να τα διαχειριστεί ο καταστροφέας—θα τον χαλάσουν. Έχουμε δύο επιλογές. Η πρώτη είναι να τα καθαρίσουμε και να τα πάμε σπίτι για το τζάκι. Αυτό είναι ένα δώρο—δωρεάν καύσιμο για το χειμώνα που έρχεται. Αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε αυτό για όλα τα χοντρά κλαδιά. Έχουμε πολλά.
Η δεύτερη επιλογή είναι να τα στοιβάζουμε σε σειρές. Αυτές οι σειρές περιμένουν τον καταστροφέα—ένα μεγαλύτερο μηχάνημα που μπορεί να χειριστεί χοντρότερα κλαδιά. Ο καταστροφέας θα τα θρυμματίσει σε μικρότερα κομμάτια που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως mulch. Αυτό αυξάνει την εδαφοκάλυψη και βοηθά το έδαφος να διατηρήσει περισσότερη υγρασία.
Αλλά υπάρχει κάτι ωραίο σε αυτή τη δουλειά. Δεν πετάμε τίποτα. Τα χοντρά κλαδιά γίνονται καύσιμο. Τα λεπτά κλαδιά γίνονται mulch. Ακόμα και τα φύλλα που πέφτουν γίνονται μέρος του εδάφους. Τίποτα δεν χάνεται. Τίποτα δεν πετιέται.
Ο Μάρτιος μας διδάσκει ότι η δουλειά είναι μέρος της ζωής. Δεν είναι κάτι που αποφεύγουμε. Είναι κάτι που αγκαλιάζουμε. Και όταν δουλεύουμε σκληρά, βλέπουμε αποτελέσματα. Τα δέντρα μας είναι καλύτερα. Το έδαφος μας είναι καλύτερο. Και εμείς είμαστε καλύτεροι.
Έχουμε έξι ελαιώνες. Αλλά σημαίνει και ότι έχουμε έξι φορές περισσότερη ευκαιρία να κάνουμε τα πράγματα σωστά. Και αυτό είναι που κάνουμε εδώ, στο KOTRAPHOS ESTATE, κάθε Μάρτιο.
